palabra
tuya
habría
bastado
para expulsar
la tristeza.
Poder mirarla
Estudiarla
Enojarse
con ella
Y finalmente
comprenderla.
Pero no quisiste
no pudiste
En fin
no sucedió.
Solo este
páramo
de lugares
comunes
Un pantano
que es
mi hogar
y que algunos
ridículos
hoy
llaman
Confort.
No hay comentarios:
Publicar un comentario